passief-woning Geers - Liebaut, Hoeilaart.
Gelegen achter, de aan het straat palende, bebouwde percelen, bevindt zich nog een bouwperceel, volledig omsloten in de kern van een bouwblok. Bedoeling was een bescheiden met de omgeving harmoniƫrend bouwvolume op te trekken. Geen in het oogspringend modern bouwblok - maar een huis zoals een kind het zou tekenen.
Omliggende bebouwing bestaat hoofdzakelijk uit een gelijkvloers plus dak. Deze typologie, eigen aan de typisch Belgische verkaveling, is het uitgangspunt waardoor de woning zich naadloos en onopvallend tracht in te bedden in omgeving. Maar ook poogt de architectuur zich te onderscheiden door subtiele nuances. Zo is de nok van het schilddak uit het centrum verschoven waardoor de vier dakvlakken elk een verschillende hellingshoek en vorm verkrijgen. De bekleding van gevels en dak is identiek waardoor een soort abstractie ontstaat: de buitenhuid die afgewerkt is met leien wordt een lichtgrijze homogene schil die een hel wit interieur herbergt. Dat hel wit wordt hier en daar gebroken met enkele kleurvlakken. Gezien de nood aan extreem goede isolatie dient de verhouding open - gesloten beperkt te worden. Er werd geopteerd om de vensters niet te spreiden maar eerder te concentreren in oost en zuidzijde. Daar neemt de woning in de winter zijn warmte en creƫert een riant open gevoel, contrasterend met de overige volledige gesloten wanden en dakvlakken.
Inwendig resulteert dit in een extreme openheid op gelijkvloers, in het woongedeelte, terwijl de ruimte op de verdieping onder het dakvolume, waar een soort tweede living voorzien is, een geborgenheid garandeert. Via een open vide weerkaatst beneden de bijna witte vloer en wanden het licht naar de bovengelegen gesloten verdieping. Op deze verdieping geeft een hoog geplaatst dakvenster een geraffineerd tegenlicht hoog in de nok.